بوف كور ، تنها و زخمی

در زندگي زخمهايي هست كه روح را مثل خوره ، آهسته در انزوا ، مي خورد و مي تراشد .

نامردمي ها

نامردمي ها

من از نامردمي ها مي گريزم

از اين نامهرباني مي گريزم

هنوزم در هواي خواهش عشق

از اين شهر به آن شهر مي گريزم

خسته و بيزار از اين نامردمي مي كشم با خود غم سردرگمي

آشنايان ، چهرة خود را ز من پوشيده اند

وقت غم ، اين چهره ها بر اشك من خنديده اند

دانه هاي سحر و افسون بر رهم پاشيده اند

دام رنگين ريا در زير پايم چيده اند

خسته و بيزار از اين نامردمي مي كشم با خود غم سردرگمي

روبرو راهي پر از رنج و خطر

راضي ام ، آري به آغاز سفر

مي روم ، آخر تحمل چاره نيست

مي زنم دل را به درياي دگر

خسته و بيزار از اين نامردمي مي كشم با خود غم سردرگمي

+ نوشته شده توسط .: هادي ي صداقت ( بوف کور ) :. در هفدهم شهریور 1387 و ساعت 14 |

BLIND OWL" Solitary & Wounded

یا هو ...
بوف کور ، تنها و زخمی . رنجی که همیشه آزارم میداد ، اکنون به نهایت رسیده و چنان رشد کرده ، از هستی من بزرگتر شده و احساس می کنم که در زیر فشار هر روز سنگین ترش دارم به زانو در می آیم. بسیار نزدیک است.مرگ و جنون را در یک قدمی خود میبینم. سخت تنها مانده ام. چه سخت است تنهایی در انبوه جمعیتی که از همه سو مرا احاطه کرده اند. از تنهایی و سکوت وحشت داشتن و از ازدحام و غوغا خفقان گرفتن.
دولت بر همه جا مسلط است. همه چهره های زندگی را او نقاب زده است. همه جای اجتماع را اشغال کرده است. تنها کسانی که با او همسازند گامی می توانند برداشت. دیواری قطور در برابر من.
آخوند بر همه جا مسخر است.توده در دست اوست. متن مردم را به صورت لایه رسوبی ضخیم سیل ساخته است. سفت و نفوذ ناپذیر و منجمد.
و روشنفکر!
چه بگویم چه کرده است ،کیست؟ مقلد متعصب بی تعصب و بی سواد و بی همه چیز،عنتر اطواری ِ بد ادای ِ دست آن لوطی فرنگی! جای دوست و دشمن را هر جور که صاحبش تعیین می کند نشان می دهد. پر باد ،پر ادعا ،ناشی ، هرهری مذهب ،بی شخصیت، بی شرف ، بی شعور، آلت دست ،آماتور، عمله آماتور ظلمه.
زنان شان!
عروسک های خنگ و بی شعور و بی احساس و لوس و بی وزن و سبک مغز و خنک دل و جهان بینی شان تا بالای زانو و ایده آلشان محصور در اسافل اعضاء. ظاهرشان شبیه گارسون های مونث فرنگی ، دختران استخدام شده ی باشگاه ها و دانسینگ های اروپایی و باطنشان ملاباجی های کنجکاو ، تهمت زن ، بد دل ، حسود ، پست اندیش ، غیبت کن ، فضول و عقده داری که کارشان توی مغازه ها پرسه زدن برای خرید است و توی خانه ها نشستن و از این و آن حرف زدن و بافتن و ساختن و بد گفتن و به در همسایه کار داشتن. بیچاره زن فرنگی چه ننگی که اینها خودشان را مقلد او می دانند! و در احساسات از او بالاتر! نه شرقی اند نه غربی ، نه زن اند نه مرد ، نه همسر خوب اند نه معشوق خوب، نه عقل دارند نه دل، هیچ، پوچ. شصت هفتاد کیلو گوشت و دمبه پودر نشده و رنگ شده صداداری هستند که فقط به درد دید زدن جوانک هایی میخورند که زیر ابرو برمی دارند.
و مرد هایشان!
همان زن ها که در فوق ملاحظه کردید با مختصر دستکاری در لباس ها تبدیل می شوند به مرد به اضافه تن صدای بم که غالبا ً هم به زور بم می نمایند.
و روشنفکران مذهبی!
همان آخوند های اسبق اند که به جای اصول کافی و بحارالانوار حالا از روزنامه کیهان و اخبار خارجی منبر درست می کنند و از روی کتاب تاریخ طبیعی دبیرستان درباره اتم و تکامل موجودات و رد نظریه داروین و انطباق علوم جدید با قرآن در آیه انشقاق آسمان درباره فقط آپولوی 12 آمریکایی ها سخنرانی مذهبی به طریق سینه راما و تکنی کالر ایراد می فرمایند.
و سیاسی های انقلابی !
همان زن ها و مردهای غیبت کن عقده دارند با این تفاوت که آنها از حسن و حسین و مهین و شهین حرف می زنند و دروغ می بافند و تهمت می زنند در باب مسائل جنسی یا سر و وضع! و اینها درباب مسائل سیاسی و اوضاع ! هر که دروغگوتر و بد دهن تر و در اتهام تندتر ، انقلابی تر!
علما و نویسندگان !
دسته بندهای بی سواد و توطئه گر و دزدی که اعلم علمایشان یک زبان انگلیسی اصل چهاری بلغور می کنند و حرف های گنده گنده ی امروزی مد امروز ورانداز می کنند و این از آن و آن از این تعریف می کند و هر دو به دسته های دیگری نقد می زنند و مجله دارند و برنامه رادیو ، و تلویزیون و زمینه سازی که هفته ای یکبار برای هر کدامشان یک مصاحبه ترتیب دهند و از یک جعلق چس فیلی که سر مقاله اطلاعات بانوان را نمی تواند درست قرائت کند می پرسند : خوب ، شما که از بنیانگذاران شعر نو هستید و صاحب مکتبی تازه در شعر جدید ، آیا معتقدید که شاعر باید مسئولیت داشته باشد یا خیر ؟ آیا شعر فارسی راه خود را به سوی تکامل می پیماید یا توقف و حتی انحطاط ؟ آیا هنرمند باید تعهد اجتماعی را قبول کند یا آزاد باشد؟
حالا من مانده ام معطل و مردد که چکار کنم؟ قالب های آدم ها همه تعیین شده و مشخص است.
و من نمی توانم خودم را در هیچکدام بگنجانم. در بیرون این قالب ها تنها مانده ام...
و در پایان
من برای سایه خودم مینویسم ، باید خودم را به سایه ام معرفی کنم .
من در این وبلاگ از علاقه مندی های خودم میگویم .

* صادق هدایت بزرگ
* استاد شهرام ناظري
* استاد غلامحسین بنان
* استاد محمدرضا شجریان
* موسیقی سنتی ایران
* موسیقی فولکلوریک مازندران
* حبيب محبیان
* داريوش اقبالی
* فریدون فروغی
* فرهاد مهراد
* سیاوش قمیشی
* بانو سیمین غانم
* بانو دلکش
* بانو مرضیه
* محسن چاووشی
* یاس (یاسر)
* فرامرز اصلانی
* شهیار قنبری
* کریس دی برگ
* انریکو میگوئل ایگلسیاس پریسلر
* شکیرا ایزابل مـبارک ریپل
* گروه جيپسي كينگ(Gipsy King)
* حضرت مولانا جلال الدین بلخی
* حکیم عمرخیام
* حکیم ابولقاسم فردوسی
* خواجه حافظ شیرازی
* مهدي اخوان ثالث
* نیما یوشیج
* فروغ فرخزاد
* احمد شاملو
* سهراب سپهری
* فریدون مشیری
* دكتر علی شريعتي
* صمد بهرنگی
* سید محمدعلی جمالزاده
* محمود دولت آبادی
* كوروش كبير
* فرانتس کافکا
* آنتون چخوف
* داستایوفسکی فئدور میخایلویچ
* لئو نیکلایوویچ تولستوی
* ادگار آلن پو
* جیمز جویس
* آلبر کامو
* ماکسیم گورکی
* ارنست ميلر همینگوی
* راینر ماریا ریلکه
* پائولو كوئليو
* امانوئل کانت
* جان استوارت میل
* آرتور شوپنهاور
* ژان پل سارتر
* فردريش ویلهلم نيچه
* زيگموند فرويد
* رنه دكارت
* ژان ژاک روسو
* هربرت اسپنسر
* آگوست کنت
* کارل مارکس
* امیل دورکیم
* ماکس وبر
* آنتیس تنس(مکتب کلبی)
* جامعه شناسي
* ارنستو چه گوارا
* فیدل کاسترو
* داستین لي هافمن
* چارلز اسپنسر چاپلین
* آرتور استنلی جفرسون لورل
* الیور نورول هاردی
* نیکلاس کیج
* تام هنگز
* سیلوستره استالونه
* آلفردو جیمز پاچینو
* مل گیبسون
* ویل اسمیت
* پابلو پیکاسو
* لئوناردو داوینچی
* رضا کیانیان
* بانو ژاله علو
* امین حیایی
* جمشید آریا
* استقلال تهران
* يوونتوس تورین
* کشور ایتالیا
* کشور فرانسه
* سلطان فوتبال الساندرو دل پیرو
* ماشين هاي BMW
* ساز سنتی سه تار

هادی ی
لیسانس جامعه شناسی
پژوهشگر

يا حق !