زندگی نامه استاد بنان

زندگي نامه استاد غلامحسين بنان :

استاد بنان در ارديبهشت ماه سال 1290 خورشيدي در تهران خيابان زرگنده (قلهك) در خانواده اي متدين و صاحب جاه ، به دنيا آمد . پدرش كريم خان بنان الدوله نوري و مادرش دختر شاهزاده محمد تقي ميرزا ركني ( ركن الدوله ) برادر ناصر الدين شاه يا پسر محمد شاه قاجار بود . از شش سالگي بنا به درخواست و توصيه استاد ني داود به خوانندگي و نوازندگي ارگ و پيانو پرداخت و در اين راه از راهنمايي هاي مادرش كه پيانو را بسيار خوب مي نواخت بهره ها گرفت ، اولين استاد او پدرش بود و دومين استاد ، مرحوم ميرزا طاهر ضياء ذاكرين رثايي و سومين استادش مرحوم ناصر سيف بوده اند .

بنان در سال 1321 خوانندگي در راديو را آغاز كرد ، در آن زمان ، شادروان روح اله خالقي مسئوليت موسيقي راد يو را بر عهده داشت . روزي كه بنان با عبدالعلي وزيري جهت امتحان به راديو مي رود در دفتر روح اله خالقي ، ابوالحسن صبا هم نشسته بوده ، از بنان مي خواهند كه براي ايشان قطعه اي بخواند و او «در آمد سه گاه» را آغاز مي كند و صبا هم با ويولون او را همراهي مي كند. هنوز «در آمد» تمام نشده بود كه خالقي به صبا مي گويد : «شما نواختن ويولون را قطع كنيد» و به بنان اشاره مي كند «گوشه حصار» را بخواند و بنان بدون اندك مكثي ، با چنان مهارت و استادي «در آمد حصار» را مي خواند و به « سه گاه» فرود مي آيد كه روح اله خالقي بي اختيار برخاسته و او را در آغوش گرفته و مي بوسد و آينده وي را در هنر آواز درخشان پيش بيني مي كند .

صداي بنان ، بسيار لطيف و شيرين ، زيبا و خوش آهنگ است ، كوتاه مي خواند ولي در همين كوتاهي ، ذوق و هنر بسيار نهفته است ، غلت ها و تحريرهاي او چون رشته مرواريد غلطاني ، به هم پيوسته و مانند آب روان است . انسان از صداي او مسحور مي شود ، لذتي بي پايان مي برد كه فوق آن متصور نيست . قابل تصور نيست كه خواننده اي به ذوق و لطف و استعداد بنان در قديم بوده باشد . و به اين زودي ها هم پيدا نمي شود . بنان در موسيقي ما از گوهر گرانبها هم گرانبها تر است .

از سال 1321 صداي غلام حسين بنان ، همراه با همكاري عده اي از هنرمندان ديگر از راديو تهران به گوش مردم ايران رسيد و ديري نگذشت كه نام بنان زبانزد همه شد و شيفتگان فراواني در سراسر كشور پيدا كرد . خالقي او را در اركستر انجمن موسيقي شركت داد و با اركستر شماره يك نيز همكاري را شروع كرد و از بدو شروع برنامه هميشه جاويد «گلهاي جاويدان» بنا به دعوت استاد ارجمند داود پيرنيا همكاري داشت . بنان در طول فعاليت هنري خود ، حدود 450 آهنگ را اجرا كرد و آنچه كه امتياز مسلم صداي او را پديد مي آورد ، زير و بم ها و تحريرات صداي او است كه مخصوص به خودش مي باشد . بنان نه تنها در آواز قديمي و كلاسيك ايران استاد بود ، بلكه در نغمات جديد و مدرن ايران نيز تسلط كامل داشت . تصنيف زيبا و روح پرور «الهه ناز» او بهترين معرف اين ادعا مي باشد .

غلامحسين بنان به سال 1315 خورشيدي به سمت بايگان در اداره كل كشاورزي استخدام شد و بعد از چندي به شركت ايران بار كه مركز آن در اهواز بود منتقل گشت . پس از چند سال به معاونت آن اداره منصوب گرديد . در سال 1321 به تهران آمد و بنا به پيشنهاد مرحوم فرخ كه وزير خواربار بود ، به سمت منشي مخصوص وزير به كار پرداخت . بهد از تغيير كابينه ، به اداره كل غله و نان منتقل شد و چندي كفالت اداره دفتر و كارگزيني و مدتي هم مسئوليت تحويل كوپن نان تهران را برعهده داشت . در سال 1332 به پيشنهاد شادروان خالقي به اداره كل هنرهاي زيباي كشور منتقل شد و به استاد آواز هنرستان موسيقي ملي به كار مشغول گرديد و در سال 1334 رئيس شوراي موسيقي راديو شد .غلامحسين بنان از ابتدا در برنامه هاي گلهاي جاويدان و گلهاي رنگارنگ و برگ سبز شركت داشته كه ره آورد اين همكاري ها از اين قرار مي باشد :

گلهاي جاويدان بدون شماره در «شور»، گلهاي جاويدان بدون شماره در «سه گاه»، گلهاي جاويدان بدون شماره در «همايون» با سنتور رضا ورزنده ، گلهاي جاويدان شماره 92 در «بيات ترك و ابو عطا» ، گلهاي جاويدان شماره 93 در «شور»با ويولون استاد مهدي خالدي ، گلهاي جاويدان شماره 98 در «ابو عطا» با تار لطف ا... مجد ، گلهاي جاويدان شماره 118 در «ماهور» با ويولون استاد علي تجويدي و سنتور رضا ورزنده ، گلهاي جاويدان 118مكرر در «ابو عطا» با ويولون استاد مهدي خالدي ، گلهاي جاويدان 124 در «بيات ترك» ، گلهاي جاويدان شماره 128 در«شوشتري»، گلهاي جاويدان شماره 129 ، گلهاي جاويدان 130 ، گلهاي جاويدان 131 در «سه گاه»، گلهاي جاويدان شماره 132 در «دشتي» ، گلهاي جاويدان شماره 136 ، گلهاي جاويدان شماره 137 در «چهار گاه» با پيانو استاد مرتضي محجوبي و استاد علي تجويدي ، گلهاي جاويدان شماره 138 ، گلهاي جاويدان شماره 139 در «سه گاه» با استاد جليل شهناز ، گلهاي جاويدان شماره 143 در «شور» ، گلهاي جاويدان شماره 145 در «شور» با سنتور رضا ورزنده ، گلهاي رنگارنگ شماره 103 در «دشتي» ، گلهاي رنگارنگ شماره 109 در «سه گاه» ، گلهاي رنگارنگ شماره 126 در «دشتي»، گلهاي رنگارنگ شماره 134 در «افشاري»، گلهاي رنگارنگ شماره 136 در «سه گاه» ، گلهاي رنگارنگ شماره 140 الف در «افشاري» ، گلهاي رنگارنگ شماره 140 ب در «افشاري»، گلهاي رنگارنگ شماره ب مكرر ، گلهاي رنگارنگ شماره 149 در «دشتي» گلهاي رنگارنگ شماره 171 در «شور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 172 در «شور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 174 در «سه گاه» ، گلهاي رنگارنگ شماره 176 در «دشتي» ، گلهاي رنگارنگ شماره 190 در «سه گاه» ، گلهاي رنگارنگ شماره 201 در «ابو عطا» ، گلهاي رنگارنگ شماره 205 در «افشاري» ، گلهاي رنگارنگ شماره 210 در «بو سيلك» ، گلهاي رنگارنگ 210 ب مكرر در «بوسيلك»، گلهاي رنگارنگ 211 در «سه گاه» ، گلهاي رنگارنگ شماره 228 در «افشاري» ، گلهاي رنگارنگ شماره 330 در «دشتي»، گلهاي رنگارنگ شماره 232 در «دشتي» ، گلهاي رنگارنگ شماره 234 در «دشتي و ماهور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 237 در «ماهور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 242 در «شور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 245 در «همايون» ، گلهاي رنگارنگ شماره 249 در «شور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 250 در «دشتي» ، گلهاي رنگارنگ بختياري ( محلي ) ، شماره 251 ، گلهاي رنگارنگ شماره 252 در «همايون» ، گلهاي رنگارنگ شماره 254 در «اصفهان» ، گلهاي رنگارنگ شماره 256 در «شور» ، گلهاي رنگارنگ شماره 257 در «ماهور» گلهاي رنگارنگ شماره 265 در «اصفهان» ، برگ سبز شماره 27 در «سه گاه» ، برگ سبز شماره 31در «افشاري» ، برگ سبز شماره ‌ 46 در «سه گاه» ، برگ سبز شماره 63 در «اصفهان» ، برگ سبز شماره 83 در «سه گاه» ، برگ سبز شماره 107 در «اصفهان» ، برگ سبز شماره 145 در «همايون» و برنامه هاي متعدد و گوناگون ديگري كه از اين خواننده بزرگ و هنرمند به يادگار مانده است .

برنامه هاي متعدد و گوناگون ديگري كه از اين خواننده بزرگ و هنرمند به يادگار مانده است .

غلامحسين بنان مدت ها بود كه به ناراحتي جهاز هاضمه مبتلا شده بود از طرف ديگر حنجره اش نيز آمادگي بيان نياز هاي درونيش را نداشت و به همين دليل اندك اندك از خواندن اجتناب ورزيد و از صحنه هنر كناره كشيد و ديگر حدود بيست سال آخر عمر را تقريبا فعاليت چشم گيري نداشت و روز به روز ناراحتي جهاز هاضمه او را بيشتر رنجور مي كرد و متاسفانه كوشش هاي پزشكان و خاصه مراقبت ها و از خود گذشتگي هاي پري بنان همسر وفادار و مهربانش هم موثر نيفتاد و سرانجام در ساعت 7 بعد از ظهر پنجشنبه هشتم اسفند ماه 1364 خورشيدي در بيمارستان ايرانمهر قلهك جهان را بدرود گفت . روحش شاد و يادش گرامي .